Εγγραφή μέλους

Συνέντευξη με τον Βαγγέλη Γερμανό

Συνεντεύξεις
Δημοσιεύτηκε: 22 Αυγούστου 2014 Προβολές: 2899

                                              ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΕΡΜΑΝΟΣ

  Συνάντησα και συζήτησα με τον κύριο Βαγγέλη Γερμανό στο προσωπικό και πολύ ευπρόσδεκτο χώρο του! Μία από τις αφορμές της συνέντευξης είναι και η συμμετοχή του στο Music School του mega. Πριν αρχίσει η συνέντευξη πρόσεξα στο τραπεζάκι του σαλονιού ένα βιβλίο ανοιχτό και γυρισμένο ανάποδα, διάβασα τον τίτλο – τον οποίο και θεωρώ άκομψο να αναφέρω- και επιβεβαίωσα πως πρόκειται να συζητήσω με έναν άνθρωπο που δεν επαναπαύεται, σίγουρα όχι πνευματικά! Ο Βαγγέλης Γερμανός μπορεί και χαρακτηρίζεται από πολλά και όμορφα επίθετα, σίγουρα όμως δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί βαρετός! Σας παραθέτω μια όμορφη, γεμάτη έντονες εκφράσεις, απόψεις και ιδέες συνέντευξη από τον, εκτός των άλλων, εμφανέστατα γοητευτικό Βαγγέλη Γερμανό.

 Είστε ένας καλλιτέχνης που πρωτοεμφανίστηκε το 1981 κάνοντας την ανατροπή στα μέχρι τότε μουσικά δεδομένα, εισαγάγωντας ένα νέο μουσικό ύφος. Λαμβάνοντας αυτό υπόψιν πείτε μας ποιά είναι η γνώμη σας για τη σημερινή μουσική που για να επιτευχθεί η «παρθενογένεση» χρησιμοποιούνται όλα τα μέσα τεχνικά και μη.

 –  Η ερωτική περιέργεια που μετατρέπεται σταδιακά σε καλλιτεχνική δημιουργία είναι ενστικτώδης . Αυτή είναι η βασική λειτουργία . Τα μέσα που θα διαλέξει κανείς να την πραγματοποιήσει είναι ο «υλικός προγραμματισμός » . Η τεχνολογία , σε κάθε εποχή , παρέχει αυτά τα μέσα . Είναι φυσικό , δεδομένου ότι η ύλη συγκροτείται και στηρίζεται από το πνεύμα και αντίστροφα , όσο η τεχνολογία ( η μετατροπή του πνεύματος σε ύλη ) γιγαντώνεται , το πνεύμα να «υποχωρεί » . Αυτή η υποχώρηση ισχύει και για το σκανταλιάρικο παιδί της σκέψης , τη φαντασία . Σήμερα , τα «πετάγματα» της φαντασίας έχουν αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό από τα τεχνολογικά effects . Διανύουμε την εποχή της εφαρμογής σε βάρος της έμπνευσης . Γι’ αυτό και παρατηρούμε μια έκπτωση , μια στειρότητα σε ιδέες . Είναι , απλά , σημείο των καιρών . Αν , λέω αν υποθέσουμε ότι το επίθετο «εχέφρων» που  χαρακτηρίζει τον homo sapiens έχει έστω και την ελάχιστη σημασία , όπως συμβαίνει στους καιρούς μας , είναι σίγουρο ότι η σημερινή συντριπτική υπεροχή της τεχνολογίας απέναντι στις ύψιστες ιδιότητες της ανθρώπινης κατάστασης που είναι η καλοσύνη της καρδιάς , η ευσπλαχνία , η συμπόνια και η ανοχή , θα ανατραπεί εκ νέου και ο άνθρωπος θα προχωρήσει ένα βηματάκι παραπέρα  στην ανακάλυψη της ουσιώδους υφής του πνεύματός του . Θυμίζω το στιχάκι του Σεφέρη για τους συντρόφους του Οδυσσέα , όταν φάγανε τα βόδια του Ήλιου …»κι μεις μείναμ’ εδώ κάτω , ανίδεοι και χορτάτοι»… Η πνευματική πείνα δεν κατευνάζεται με γκατζετάκια ! 

–  Διαβάζοντας το βιογραφικό σας, με κέντρισε το γεγονός πως, «δεν αναδειχτήκατε σε επαγγελματία του τραγουδιού διότι πάντα εσείς επιλέγατε πότε και υπό ποιες συνθήκες θα δημοσιοποιούνταν η δουλειά σας». Παρόλα αυτά η δημοσιότητα και αποδοχή  απ’ το κοινό σας δεν χάθηκε. Βλέπουμε ανθρώπους να ξεκινούν μια καριέρα με λαμπρές προδιαγραφές και να καταλήγουν «εκλιπόντες αστέρες» τί γίνεται λάθος κατά τη γνώμη σας?

 Ζω για το τραγούδι και από το τραγούδι . Τα δύο αυτά μαζί σημαίνουν : μετατρέπομαι σταδιακά σε τραγούδι ! Ο σκοπός μου είναι , η απόλυτη μετατροπή τη στιγμή του θανάτου μου . Αυτό , κατά τη γνώμη μου , ισχύει για όλους . Είσαι ότι κάνεις . Η αποδοχή , η δημοσιότητα , η καριέρα έρχονται δεύτερα . Αν τα τοποθετήσεις πρώτα , κινδυνεύεις να χάσεις το στόχο σου . Ο στόχος είναι η ποιοτική αναβάθμιση του νου μας . Το τραγούδι είναι αλήθεια ανώτερης τάξης . Είναι το καθαρό απόσταγμα του είναι μας . Είμαστ’ εδώ για να το υπηρετούμε και όχι να το χρησιμοποιούμε . Αυτό το αντιλαμβάνεται ο ακροατής , έστω υποσυνείδητα . Γι αυτό το λόγο εκτιμάει κάθε προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση και ξεχνάει , αργά η γρήγορα , όσους παίζουν παιχνίδια προς ίδιον όφελος .

Θεωρείτε τη δημιουργία της μουσικής, ψυχοθεραπεία ή έμπνευση?

Η καλλιτεχνική δημιουργία είναι φυσική διαδικασία , όπως ανθίζει ένα λουλούδι . Η έμπνευση είναι η ενστικτώδης διαδρομή που κάνει η μέλισσα για να μεταφέρει τη γύρη . Η ψυχοθεραπεία είναι η διαδικασία της επικονίασης . Το μέλι είναι το τραγούδι .

– Ποιά είναι για εσάς η σταθερή κινητήριος δύναμη όταν γράφετε μουσική ή στίχους?

Η σταθερά , κινητήριος δύναμη όταν γράφω ένα τραγούδι είναι , προφανώς , η θέλησή μου να το γράψω . Θα μπορούσε να πει κανείς , η θέλησή μου να γεμίσω όπως διάλεξα, το χρόνο που μου αναλογεί να ζήσω .

Τελικά πως εφαρμόσατε τα μαθηματικά στη ζωή σας?

Η κάθε μορφής γνώση ακονίζει το μυαλό . Αυτός είναι ο βασικός της σκοπός . Με τα μαθηματικά έμαθα να δουλεύω διανοητικά . Τα μαθηματικά δεν έχουν να κάνουν μόνο με νούμερα . Είναι η βάση της καθαρής λογικής , ο κώδικας , το κλειδί που ανοίγει κάθε επιστημονική έννοια . Είναι όμως η μισή αλήθεια . Ενώ προσπάθησαν και εν μέρει τα κατάφεραν να τιθασεύσουν το «τυχαίο» με τις πιθανότητες και τη στατιστική, δεν μπορούν να ξεκλειδώσουν φευγαλέες έννοιες όπως η συνείδηση , το ασυνείδητο , το παράλογο…Καλά είναι τα μαθηματικά , αλλά δε φτάνουνε…

Πώς αντιλαμβάνεστε την έννοια μπαλάντα?

Πέρα από εγκυκλοπαιδικές αναφορές και ταξινομήσεις , μπαλάντες τραγουδάνε οι ερωτευμένοι στην εκλεκτή της καρδιάς τους . Κι όσο αυτή δεν κατακτιέται , τόσο πιο δραματικό γίνεται το τραγούδι τους . Εν ολίγοις , κυριαρχεί το μότο : Τι άσχημα που σ΄ έχασα – τι καλά που σε βρήκα ! Μπαλάντα είναι και το τραγούδι που εκφράζει τον έρωτα για τη ζωή , στο σύνολό της . Γράφω μπαλάντες θα πει : συνομιλώ με την καρδιά του κόσμου . 

– Ποιά είναι τα επαγγελματικά σας σχέδια?

Δεν κάνω σχέδια , επαγγελματικά η άλλα, τουλάχιστον μακροπρόθεσμα. Προτιμώ να παίρνω τη ζωή όπως έρχεται , με μικρές » διορθώσεις πορείας » , από καιρού εις καιρόν . Αυτή την περίοδο παίρνω μέρος , σαν δάσκαλος τραγουδιού , σε ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα με τίτλο Music school.  Oι μαθητές μου είναι παιδιά , ηλικίας οκτώ έως δεκατριών.  Παράλληλα , τραγουδάω τα τραγούδια μου σε μουσικές σκηνές ανά την Ελλάδα .

Πώς αποφασίσατε να εμφανιστείτε στη τηλεόραση?

– Δε το σκέφτηκα και πολύ! Κάθε τόσο κάτι κάνω για τη τηλεόραση, άλλοτε φίλμ, άλλοτε σειρά. Αυτό έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, γιατί είναι τα παιδιά στη μέση! Η αύρα των παιδιών είναι πολύ καθαρή και πολύ ωραία! Πάντα όταν βρίσκομαι με παιδιά αισθάνομαι πολύ καλά, από πολύ μικρά μέχρι και τα παιδιά που είναι τώρα στο πρόγραμμα  (8-13 ετών).

Με αφορμή το ρόλο σας στο νέο πρόγραμμα Music School που έχετε το ρόλο του δασκάλου στα παιδιά, θεωρείτε πως ο άνθρωπος είναι ένα λευκό χαρτί που περιμένει να συμπληρωθεί με γνώση ή πως η γνώση προϋπάρχει και απλά τη θυμάται γνωρίζοντάς την?

Είναι πιθανό να συμβαίνουν και τα δύο. Δηλαδή να έχει «χώρο ώστε να γράψει» αλλά και να έχει κάποιες προδιαγραφές.

– Άρα υπάρχει το «ταλέντο»

Τι συμβαίνει…γεννιέμαι σημαίνει αποκτάω υλική υπόσταση. Προφανώς για να  έχει το πλάσμα που γεννιέται τη δυνατότητα να απορροφήσει πληροφορίες, προσλαμβάνουσες, έχει και τη κατάλληλη υποδομή, έχει το «χώρο» για να συμβεί αυτό. Είναι φτιαγμένος ο άνθρωπος για να παίρνει πληροφορίες. Βέβαια, άλλο πληροφόρηση, άλλο γνώση, άλλο προδιαγραφές. Πάντως  αυτό το ερώτημα είναι κάτι όπως αυτό με τη κότα και το αυγό! (γέλια). Για μένα συμβαίνουν και τα δύο! Από εκεί και πέρα όμως «παίζουν ρόλο» οι επίκτητες ιδιότητες, δηλαδή αυτά που αποκτά κανείς, ζώντας μες το κόσμο. Αυτά, είναι πιθανόν να σου αλλάξουν και το χαρακτήρα. Όπως η τέχνη, που έχει την εξης ιδιότητα, να πηγαίνει βαθιά μέσα στον άνθρωπο και να βρίσκει τα βασικά του χαρακτηριστικά. Όταν λοιπόν τα γνωρίσει κανείς, μπορεί να επιλέξει δρόμο. Εφόσον ξέρεις κανείς τις δυνατότητες που έχει σαν άνθρωπος, και δε μιλάω για ένα συγκεκριμένο άτομο αλλά για όλους, έχω την εντύπωση πως μπορεί κανείς να επιλέξει δρόμο μέσα στη ζωή. Να καλλιεργήσει ένα ταλέντο πιθανόν! Γιατί αυτό που λέμε «ταλέντο» δε σημαίνει ότι «το’ χεις» και τελείωσε, χρειάζεται να ανατροφοδοτείται, με πειθαρχία, με άσκηση, με προσπάθεια, που όλα αυτά σε ένα καλλιτέχνη γίνονται με ευχαρίστηση. Αυτό ισχύει όχι μόνο για τις «καλές» τέχνες, αλά για όλες τις τέχνες. Όταν ο άνθρωπος φτιάχνει πράγματα, δε διαχωρίζεται σε είδος τέχνης. Ίσως οι τέχνες όπως αυτή του υδραυλικού, του ηλεκτρολόγο, του χτίστη, να είναι χρηστικά πιό άμεσες, ενώ ένα τραγούδι, ή ένας πίνακας ζωγραφικής να μη σου υπαγορεύει αμέσως τη χρηστικότητά του. Θα έλεγα μάλιστα πως τα καλλιτεχνικά δημιουργήματα δεν είναι προς χρήση, δεν είναι πράγματα που χρησιμοποιεί ο άνθρωπος , ειδικά σήμερα που έχει μάθει σε αυτού του τύπου την κατανάλωση, που χρησιμοποιεί κάτι και μετά το πετάει. Αυτό ίσως να οδηγεί τον άνθρωπο να πιστεύει πως έτσι γίνεται και με το τραγούδι ή ό,τι έχει μια καλλιτεχνική χροιά, οτι είναι προς χρήση. Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα. Το βιβλίο, το τραγούδι δεν είναι προς χρήση, είναι για να ανέβεις ένα πνευματικό σκαλοπάτι. Είναι μια αλήθεια άλλης τάξης, πιό μεγάλης από εμάς, γιατί κατα κάποιο τρόπο είναι το καθαρό μας απόσταγμα, ότι πιθανόν υποψιάζεται κανείς πως μπορεί να είναι η ψυχή, ο ψυχικός μας κόσμος. Τέτοιες ποιότητες «κουβαλάει» η τέχνη. Είμαι κόντρα σε αυτή την καταναλωτική εντύπωση που υπάρχει για όλα αυτά τα θέματα που σχετίζονται με τα «μιας χρήσης». Δεν είναι σωστή αυτή η αντιμετώπιση, γιατί έτσι υποβιβάζεις τον ίδιο σου το ψυχισμό. Η τέχνη σε βάζει να σκεφτείς ουσιαστικά και σε βάθος! Αυτά σκέφτομαι για το τραγούδι και τη τέχνη!

– Ένα όνειρο?

Το βασικό μου όνειρο είναι : Κάθε μέρα γιορτή !

Συνέντευξη – Φωτογραφία : Ηρα  Σαραντάκη

© 2019 Kaizza All rights reserved.